Ogłoszenia parafialne

X NIEDZIELA ZWYKŁA 2026

sobota 06.06.2026

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE – 7 VI 2026 r.
X NIEDZIELA ZWYKŁA

1. Trwamy w oktawie Bożego Ciała. W dni powszednie po Mszy św. wieczornej o godz. 18.00, a w niedziele po Mszy św. o godz. 16.00 – procesja eucharystyczna wokół kościoła połączona z nabożeństwem czerwcowym ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zapraszamy dziewczynki do sypania kwiatów, a chłopców do dzwonienia.

* We czwartek zakończenie oktawy – poświęcenie ziół i wianków, a także błogosławieństwo dzieci oraz matek w stanie błogosławionym.

2. Liturgiczne wspomnienia tego tygodnia:

* 8 czerwca (poniedziałek) – wspomnienie św. Jadwigi Królowej.

* 11 czerwca (czwartek) – wspomnienie św. Barnaby Apostoła.

* 12 czerwca (piątek) – uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa i Światowy Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów.

* 13 czerwca (sobota) – wspomnienie Niepokalanego Serca NMP. Jest to także dzień fatimski. Msza św. o godz. 18.00 – różaniec i procesja z figurą Pani Fatimskiej wokół kościoła. Figurę Matki Bożej Fatimskiej ubierają mieszkańcy Mirocic. Zapraszamy Koła Żywego Różańca i wszystkich czcicieli Pani Fatimskiej.

3. Za tydzień w niedzielę po Mszy św. o godz. 16.00 obowiązkowe spotkanie kandydatów do bierzmowania z klas 6 i 7.

4. Dziękujemy za wszystkie ofiary składane na tacę, na kostkę na naszym cmentarzu oraz na inne potrzeby naszego kościoła, w tym za te ofiary, które wpłacane są na konto parafialne. Dziękujemy mieszkańcom Paprocic z a ofiarę na światło w kwocie 480 zł. Bóg zapłać!

5. Intencje mszalne zostały zamieszczone w gablocie i na stronie internetowej.

* Zachęcamy do nabycia prasy katolickiej u ministrantów i w zakrystii: „Misyjne Drogi” i „Któż jak Bóg”.

6. Dziękujemy mieszkańcom Nowej Słupi z ul. Kieleckiej – numery parzyste za posprzątanie i udekorowanie kościoła na dzisiejszą niedzielę. Msza św. w ich intencji zostanie odprawiona 13 czerwca o godz. 18.00.

* Do sprzątania kościoła w najbliższą sobotę zapraszamy mieszkańców Nowej Słupi z ul. Staszica i ul. Chełmowej – szczegóły do ustalenia z panem kościelnym Krzysztofem.

7. Zapowiedzi przedślubne – do zawarcia sakramentu małżeństwa przygotowują się:
* Hubert Paluch, kawaler (parafia Krajno) i Wiktoria Trepka, panna (parafia tutejsza) – zapowiedź I.

* Norbert Wach, kawaler (parafia Szaniec) i Natalia Szczodrak, panna (parafia tutejsza) – zapowiedź I.

* O ewentualnych przeszkodach proszę poinformować w kancelarii parafialnej.

8. Do wieczności z naszej wspólnoty parafialnej odeszły: śp. Teresa Trepka i śp. Jadwiga Bodo. Dla nich i dla naszych bliskich zmarłych prośmy o Boże miłosierdzie: Dobry Jezu, a nasz Panie…

Wszystkim solenizantom i jubilatom tego tygodnia życzymy zdrowia, wielu łask Bożych,
opieki swoich patronów, św. Michała Archanioła, św. Wawrzyńca
oraz życzliwości najbliższych.

=======================

KATECHEZA

KRZYWDY CIERPLIWIE ZNOSIĆ

Autor Księgi Mądrości Syracha poucza: „Cierpliwy do czasu dozna przykrości, ale później radość dla niego zakwitnie” (Syr 1, 22). Tekst ten zachęca nas do cierpliwego znoszenia krzywd. Zastanówmy się podczas dzisiejszej katechezy nad następującymi zagadnieniami: Czym jest w ogóle krzywda? W jakich środowiskach możemy jej doświadczyć? Czy zawsze trafnie ją oceniamy? Czy zawsze oznacza ona umyślne działanie powodujące cierpienie drugiej osoby? Odpowiedź na te pytana nie jest jednoznaczna. Z pewnością musi nam towarzyszyć świadomość wielkiej różnorodności charakterów, temperamentów, uwarunkowań środowiskowych każdego człowieka. Często jest tak, że to co dla jednego jest rzeczą zwykłą, dla drugiego jest nie do zniesienia i powoduje poczucie skrzywdzenia. Oczywiście są normy obiektywne, które dotyczą wszystkich, jednak w codziennych relacjach często problem tkwi w szczegółach.

Krzywd różnego rodzaju możemy doświadczać w wielu miejscach. W środowisku rodzinnym spotykamy się z odmiennymi poglądami, potrzebami i sposobami reagowania. Czasami trudno o wzajemne zrozumienie i jasną komunikację, bo uczucia zaciemniają trzeźwe patrzenie na sytuację i każdy chce pozostać przy swoim zdaniu. Stąd tutaj tak łatwo o krzywdzenie się trwające latami, bo wspólne zamieszkiwanie pod jednym dachem daje ciągle nowe okazje do wzajemnego ranienia się. Rany powstałe w wyniku tego bywają głębokie, bo wyrządzone przez najbliższe człowiekowi osoby: ojca, matkę, rodzeństwo czy same dzieci. Kolejnym miejscem znoszenia krzywd jest środowisko pracy, dziś tak często mówi się o zjawisku mobbingu. Wszelkie zbyt długotrwałe sytuacje stresowe mają czasami dramatyczne skutki dla życia poszczególnych pracowników. Jeśli braknie gotowości do zrozumienia i szanowania swoich często rozbieżnych poglądów, to praca staje się udręką.

Św. Siostra Faustyna zanotowała w swoim Dzienniczku: „Kiedy się żegnałam z siostrami i już miałam odjechać, jedna z sióstr bardzo mnie przepraszała, że mi tak mało dopomagała w obowiązku i że nie tylko mi nie dopomagała, ale że się starała zawsze utrudniać. Jednak ja ją w duszy uważałam za dobrodziejkę wielką, bo wyćwiczyła mnie w cierpliwości; do tego stopnia mnie ćwiczyła, że jedna ze starszych sióstr wyraziła się tak – że siostra Faustyna to albo głupia, albo święta, bo naprawdę przeciętny człowiek nie zniósłby tego, żeby tak ktoś stale robił na przekór. Ja jednak zawsze zbliżałam się do niej z życzliwością. Starała się ta pewna siostra tak utrudniać mi pracę w obowiązku, tak że pomimo mojego wysiłku, udało się jej nieraz coś zepsuć z tego, co było dobrze zrobione – jako mi sama przy pożegnaniu zeznała, przepraszając mnie bardzo. Nie chciałam wnikać w intencje jej, ale brałam to, jako doświadczenie Boże…” (Dz. 632).

Jezus mówił: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Mt 16, 24). Często tym krzyżem może być cierpliwe znoszenie krzywd ze strony innych. Chodzi o to, aby przestać oczekiwać, że to inni się zmienią i uparcie żądać od nich przemiany. Wymaganie od innych, by byli tacy jak my chcemy nie prowadzi do niczego. Pierwszym krokiem do lepszego życia jest zmiana siebie. Stąd powinno się zrezygnować z łatwego osądzania innych, bo dopiero wtedy, gdy podejmiemy trud pracy nad sobą, będzie nam łatwiej zrozumieć bliźnich i znosić krzywdy przez nich zadawane. W jaki sposób odpowiadać na krzywdę? Nie nerwami, pełnym nienawiści słowem, rządzą odwetu, szukaniem sposobu odegrania się, ale milczeniem i modlitwą za prześladowców. Pan Jezus mówił: „Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują” (Mt 5,44). Karę i odwet zostawmy zawsze Bogu, który jest Sędzią „żywych i umarłych” i tylko On zna najgłębsze motywy ludzkiego działania.