Ołtarz główny
czwartek 16.04.2026
Ołtarz główny, pochodzący z 1. połowy XVIII wieku, wykonany został z marmuru dębnickiego. Jest to wczesnobarokowy ołtarz o trójkondygnacyjnej konstrukcji. Pierwszą kondygnację tworzą spiętrzone, profilowane cokoły, łukowato obejmujące mensę. Na wysuniętych cokołach osadzone zostały wolnostojące marmurowe kolumny o gładkich trzonach, dźwigające szerokie belkowania, oddzielające środkową kondygnację od najwyższej ściany ołtarza.
W centrum ołtarza, obramienionym złoconą ramą, znajduje się barokowa rzeźba ukrzyżowanego Chrystusa, przybitego do ciemnego drewnianego krzyża z 1. połowy XVIII wieku. Głowa Jezusa jest lekko opuszczona i skierowana w stronę prawego ramienia. Jego oczy są zamknięte, a na twarzy widoczny jest ból. Korona cierniowa składająca się z grubych przeplotów, spoczywająca na głowie Ukrzyżowanego, ma kolor ciemnej zieleni. Ciało Chrystusa ma muskularną sylwetkę i jest realistyczne – widoczne są napięte ścięgna ramion i nóg. W prawym boku Jezusa znajduje się otwarta i krwawiąca rana. Ciało przytwierdzone zostało do krzyża w trzech miejscach – obydwu rękach i zachodzących na siebie stopach – z których wypływa krew. Perizonium, okrywające biodra Jezusa jest krótkie, choć z długim, przylegającym do nogi zwisem przy prawym boku. Jest licznie drapowane i złocone. Titulus ma kształt leżącego prostokąta z podwiniętymi bocznymi krawędziami. Na złotym tle umieszczony został napis: “INRI” (łac. “Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum” – Jezus Nazarejczyk Król Żydów).
Poniżej znajduje się drewniane tabernakulum z 1900 roku, złocone i srebrzone. Osadzone zostało ono na planie wklęsło-wypukłego cokołu. Na półokrągłych drzwiczkach znajduje się płaskorzeźba, przedstawiająca kielich i hostię. Na tylnej ścianie tabernakulum umieszczony został napis.
Górną część ołtarza tworzy wygięte ku górze belkowanie szczytu, podtrzymywane dwiema ślimacznicami. Centralnym miejscem tej części jest obraz z XIX wieku, wykonany farbami olejnymi na blasze, przedstawiający św. Wawrzyńca. Patron ukazany został, klęcząc na prawym kolanie i wznosząc oczy ku niebu. Jego ręce są rozpostarte na boki. Za postacią świętego po prawej stronie obrazu znajduje się krata i ognisko, nad którym unoszą się kłęby dymu.
Po obydwu stronach ołtarza głównego znajdują się witraże. Pierwszy z nich, umiejscowiony po lewej stronie, przedstawia św. Wawrzyńca, trzymającego w prawej ręce kratę. Został on ufundowany w 1965 roku. Drugi witraż ukazuje klęczącego św. Emeryka, który trzyma relikwie Drzewa Krzyża Świętego i patrzy na anioła, znajdującego się w lewym rogu witraża. W tle postaci przedstawiony został jeleń z krzyżem między rogami. Witraż także został ufundowany w 1965 roku.
Małgorzata Świeca-Dzierżak
