Ambona
czwartek 16.04.2026
Ambona została wykonana w 2. połowie XIX wieku w stylu eklektycznym (neoklasycyzm i neobarok). Składa się z mównicy, do której przyłączone są schody ze ścianką parawanową, wysokiego zaplecka i baldachimu. Baldachim nakryty jest ażurowym daszkiem z czterech par esownic, połączonych poprzecznymi listwami i spiętych drobnym gzymsem, na którym ustawiono rzeźbę Chrystusa Dobrego Pasterza. W podniebieniu konstrukcji znajduje się srebrzona gołębica – symbol Ducha Świętego, umieszczona na tle promienistej glorii. Na obrzeżach baldachimu zwisają złote gałki.
Zaplecek zaś ozdobiony został półkolumnami. W jego centrum znajduje się para skrzyżowanych gałązek palmowych.
Mównica ujęta jest w narożach pięcioma smukłymi półkolumnami, między którymi znajdują się płyciny, zdobione liśćmi. Mieszczą się w niej także przestrzenie z obrazami Ewangelistów i ich symbolami: św. Mateuszem i uskrzydlonym człowiekiem, św. Markiem i lwem, św. Łukaszem i wołem oraz św. Janem i orłem. Konstrukcja mównicy zwęża się ku dołowi, a jej zakończeniem jest żołędny zwis w koszyczku z owalnych liści.
Na ściance parawanowej schodów znajdują się trzy obramienione, równoległoboczne płyciny i pęki lauru między nimi. Natomiast na kolumnie, kończącej tę część ambony, mieści się wazon. Mównica i ścianka parawanowa schodów w całości ozdobione są liśćmi w formie zwisu.
Małgorzata Świeca-Dzierżak
W 2014 roku ambona została poddana renowacji. Oczyszczono wówczas jej powierzchnię i usunięto wtórne nawarstwienia. W miejscach złoceń dokonano ich rekonstrukcji. Uzupełniono także ubytki w drewnie.
Wykonano także konserwację techniczną i estetyczną rzeźby Chrystusa Dobrego Pasterza. Usunięto przemalowania, uzupełniono ubytki warstwy malarskiej.
Po zakończeniu prac konserwatorskich w 2014 roku w przestrzeniach w mównicy zostały umieszczone obrazy Ewangelistów.
